Burada yeniden sınıf geçme-kalma değerlendirmesine dönmek
istiyorum. Dünyamızda, evrende durağan ne kaldı?
Hiç birşey. Herşey her an
değişebiliyor.
Bunu kabullenmek gerek.
Daha önce öğretmene tanınan
değerlendirme (sınav-soru-cevap-not, iyi, pekiyi, orta, geçti, kaldı) gibi takdir
hakkı konusunda çok çok iyi düşünmesi her şeyi öğrencinin lehine olacak şekilde
değerlendirmesi gerekiyor.
Çağdaşlık bunu gerektiriyor. Sınıfta bulunan bütün
öğrencileri aynı kefeye koymak, eğitimciye yakışmayan bir davranıştır.
Onlar
parmak izleri gibi, hiç biri hiç birine benzemez.
Bu farklılıktan dolayı her
çocuk, her kişi kendi başına bir değer ve kişiliktir. Bunu gözardı etmek, kendini inkar etmek gibi birşeydir.
http://gencdergisi.com/resimler/veriresimleri/112326082014.jpg
Bazı
insanlar bir tür istek tıkanıklığı yaşarlar. Ne istediklerini ve hissettiklerini
bilmezler. Kendi fikirlerinin, eğilimlerinin, dürtülerinin farkında
olmadıklarından başkalarına tutunan asalaklar olurlar.
CUMHURİYET GAZETESİ, 4. ŞUBAT.2001
Çoğu zaman pek çok şeyi çocuklardan öğreniriz. Bir süre
önce bir arkadaşım, 3 yaşındaki kızını bir rulo altın renkli kaplama kağıdını
ziyan ettiği için cezalandırmıştı. Durumları iyi değildi ve kızının kağıtları,
ağacın altına koyacağı bir kutuyu süslemeye harcaması onu çok sinirlendirmişti.
Buna rağmen, küçük kız ertesi sabah hediyeyi babasına getirdi:
"Bu senin için babacığım"
Arkadaşım, gösterdiği tepki için kendini suçlu hissetti
ama kutunun boş olduğunu görünce için için sinirlenmekten de kendini alamadı.
Kızına bağırdı: "Birine bir hediye verdiğin zaman içinin dolu olması
gerektiğini bilmiyor musun?"
Küçük kız babasına yaşlı gözlerle baktı, "Ama
babacığım,kutu boş değil ki. Ben kutunun içine öpücüklerimi üflemiştim. Hepsi
senin için babacığım" dedi.
Babanın için paramparça olmuştu. Kızını kucakladı ve
kendisini affetmesi için yalvardı.
Arkadaşım bu altın renkli kutuyu yatağının başucunda
yıllarca sakladığını anlattı bana. Ne zaman cesaretini kaybetse, kutunun
içinden hayali bir öpücük çıkarıyor ve onu oraya koyan çocuğunun sevgisini hatırlıyordu.
Gerçek anlamda bakmak gerekirse, her birimiz
arkadaşlarımız ve ailelerimiz tarafından bize sunulan karşılıksız sevgi
öpücüklerle dolu altın renkli kutulara sahibiz. Dünyada sahip olabileceğimiz
daha değerli birşey olamaz.
Haydi iyi bakın...
