Tuzhisar'da üç öğretim yılını tamamladım. Eşim de Sarıoğlan'da iki yılı tamamladı. Ben hergün Sarıoğlan'dan Tuzhisar'a gidip geldim. Evi Sarıoğlan'a kurduk. Sabah erkenden kalkar, ya Sarıoğlan Belediye otobüsü ile ya da çevre köylerden gelen otobüsle Tuzhisar köyüne gidip gelirdim. Kimi zaman otobüsler benim dersten çıkmamdan önce geçerler, zorunlu olarak istasyona koşardım. Ekspres saat 18.00'de tehirli ise 23.00'de gelirdi. Ekspresler, üstelik Sarıoğlan'da durmazdı. Makas başlarında yavaşladığı zaman atlardım,istasyon şefleriyle dostluğumuzun çok yararı oldu. Birçok kere de marşandizlerin furgonunda ya da arka vagonlarda bulunan bekçi klübelerinde gidip geldim. Bu tür gidiş gelişlerde simsiyah kömür isine bulaşırdım.
Sarıoğlan da da çok iyi evsahiplerimiz vardı. Kızım burada da herkesin sevgilisiydi. Kimi zaman annesiyle okula gider, kimi zaman da ev sahiplerine uykudan kalkınca kendi kendine iner, annesini beklerdi. Bizim için çok zor günlerdi.