Tekrar 1970 bahar aylarına dönüyorum. Kızımla annesi Ankara'da,
oğlum'la ben de Erdek'teyiz. Yılmaz Güney ve ekibi Narlı Köyü civarında bir
film çekiyorlar. Her akşam üzeri iş dönüşü okulun önünden geçiyorlar. bir gün
öğretmen arkadaşlarla sözleştik. Durduralım, beraber olmak istediğimizi
söyleyelim dedik ve kararlaştırdığımız şekilde , Osman Mutlu, Fevzi Ahçı,
Yüksel Uluçınar , Mahir Aksakal ile karşıladık, isteğimizi ilettik.
'Peki' dedi . Şöyle bir şart ileri sürdü:
-Öyle fazla yemek
çeşidine falan gerek yok. Bir patates kızartması yeter. Çünkü Fatoş çok sever.'
dedi.
Osman Mutlu'nun
evinde toplanacağız.
Foto Nail'e haber verdik. O da geldi.
Gecenin bir saatine kadar sohbet ettik. Tam bir halk çocuğu. Fatoş da öyle. Cahillik, geri kalmışlık, yoksulluk, soygun, hakça paylaşım ve düzenle savaş gibi konular, ülke konuları gündemimizdeydi. Fotoğraflar çekildi. Dağıldık. O günün anısı olarak fotoğrafımızı görenler ; - Ne güzel! Keşke biz de görebilseydik.." diyorlar.
